Een trip door het voetbalgekke Engeland langs de wedstrijden Derby County – Rotherham United, Leeds United – Newcastle United en York City – Lincoln City. In deel 1 van de blogreeks stond de wedstrijd Derby County – Rotherham United centraal waarna nu de pijlen gericht worden op Leeds United tegen de Magpies!

Financiële tegenvaller

Na het eindsignaal hebben we ons richting receptie begeven, waarna we met koffer en al de trein naar Leeds hebben genomen. Onderweg kregen we bericht van het hostel dat we op een andere locatie verwacht werden. Geen probleem zou  je zeggen… Dus wel! We kwamen namelijk een half uur later dan de mogelijke inchecktijd bij het hostel. Na het bellen van de uitermate onvriendelijke eigenaresse bleek al snel dat we voor de komende twee nachten een vervangende accommodatie moesten zoeken. Helaas bleek Leeds ook dit weekend erg in trek en waren de hotels onbetaalbaar geworden. De enige betaalbare uitwijkmogelijkheid was een hostel in Wakefield, wie kent het niet?! De kosten van de overnachtingen waren verdubbeld ten opzichte van het hostel in Leeds. Dit was echter nog niet alles. We hadden namelijk niet alleen de stad Leeds gekozen voor de voetbalwedstrijd, maar wilden ons met eigen zintuigen onderdompelen in de rauwe uitgaanscultuur van deze stad. Gevolg was dat we dus twee dagen lang heen en weer moesten pendelen met een taxi tussen Wakefield en Leeds. Per rit zo’n vijftien kilometer en zo’n twintig pond. Eén tip mocht je naar Leeds gaan: boek geen overnachting bij Russell Scott Backpackers, de overnachtingskosten zijn nog steeds niet terug geboekt…

Zwaar teleurgesteld door de gang van zaken toch besloten om de beroemde ‘Saturday night out’ in Leeds zelf te ervaren. Achteraf kan gezegd worden dat dit het zeker waard is geweest. Volle pubs, gezellige clubs en vele pints later zorgden ervoor dat we met een voldaan gevoel in ons luxe hotel in Wakefield in slaap zijn gevallen.

Elland Road

 The Old Peacock - FC Libero
De wedstrijd voor beschouwen bij The Old Peacock

Na een traditioneel ‘English breakfast’ stonden we zondagochtend om half elf bij Elland Road. ELLAND ROAD! Alleen die naam al… Het stadion waar Lee Bowyer het stadion op haar grondvesten deed schudden. Het stadion waar Mark Viduka en Jimmy Floyd Hasselbaink zich als ware roofdieren door de vijandelijke zestien begaven. Het stadion dat Sir Alex Ferguson ooit eens omschreef als ‘meest intimiderend van Europa’. Ook het stadion dat voor de wedstrijd tegen Newcastle United voor het eerst sinds vijf seizoenen uitverkocht was, waardoor er 36.002 liefhebbers getuige waren van deze kraker.

We hadden prachtige plekken op rij 2, waardoor we vanaf het moment van het betreden van het stadion mee werden gezogen in de vulkaan van geluid. Deze vulkaan kwam in de 11e minuut tot uitbarsting. Deze 11e minuut stond namelijk in het teken van Gary Speed, oud-speler van onder meer Leeds United en Newcastle United die op veel te jonge leeftijd eigenhandig een einde aan zijn leven maakte. Voor de wedstrijd was er een korte toespraak van pa en ma Speed die al voor veel emotie op de tribunes zorgde. Het luide applaus dat werd gestart in minuut 11 en zo’n vijf minuten later werd opgevolgd door het scanderen van Speeds’ naam, zorgde voor rillingen over het hele lichaam. Wat een gebaar, wat een hartstocht voor deze oud-speler.

Stands Elland Road - FC Libero

De wedstrijd die volgde werd gedomineerd door de Magies van Benitez. Deze selectie staat bovenaan en zal naar alle waarschijnlijkheid volgend seizoen weer terugkeren in de Premier League. Leeds United was vijf wedstrijden ongeslagen, maar hier was tijdens het duel met de koploper niets van terug te zien. De ploeg leek te zelfverzekerd te zijn na deze goede reeks. Leeds United was de trotse ober die laconiek met een vol dienblad door de zaal manoeuvreert, onderweg grapjes maakt, niet opkijkt van wat omgevallen glazen en eenmaal op de plek van bestemming plots tot de conclusie komt dat hij door zijn geknoei te kort komt. Leeds United- Newcastle United 0-2. Dat Dwight Gayle de doelpunten maakte, was voor mij als Liverpool-fan pijnlijk. Dezelfde Dwight Gayle die de titeldroom van mijn club aan diggelen schoot namens Crystal Palace.

Pub in Wakefield - FC Libero

De zondag werd verder ingevuld met ‘match talk’ met Leeds-supporters, het verkennen van de stad en het onveilig maken van één van de weinige pubs in Wakefield. Maandag en dinsdag verbleven we in York waar we – dit keer wel- gastvrij werden ontvangen in ons hostel. York bleek een historisch centrum te hebben, met een gigantische kathedraal en een wat vreemde toren. Ook bleek dat elke straat wel een aantal erg gezellige pubs herbergt die je het gevoel geven alsof je in je huiskamer zit. Kacheltje, dekentje, biertje, muziekje, je kent het wel. Door het dramatische weer werd de maandag dan ook vooral in deze verschillende huiskamers doorgebracht.

Lees binnenkort het laatste deel van de trip door het voetbalgekke Engeland waarbij we de wedstrijd York City – Lincoln City hebben aanschouwd. Twee clubs uitkomend in de Vanarama League.

Laat een Reactie achter